Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για την Σιδηροπενική αναιμία

Ως σιδηροπενική αναιμία ορίζεται η ελάττωση του συνολικού σιδήρου στο σώμα, η οποία γίνεται σταδιακά και αν δεν αντιμετωπιστεί μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση αναιμίας. Η σιδηροπενική αναιμία αναπτύσσεται όταν η προσφορά σιδήρου στο μυελό των οστών δεν επαρκεί πλέον για τις ανάγκες της αιμοποίησης, με αποτέλεσμα τη μείωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης  ή και των 2 κατά 10% τουλάχιστον και του αιματοκρίτη.
Σύμφωνα με τον WHO το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της γης(66-80%) έχει σιδηροπενία και τουλάχιστον το 1/3 έχουν σιδηροπενική αναιμία, γεγονός που καθιστά την σιδηροπενία την πιο συχνή εμφανιζόμενη διαιτητική ανεπάρκεια παγκοσμίως.
Αίτια Σιδηροπενικής Αναιμίας
1.  Μειωμένη πρόσληψη : Εμφανίζεται σε άτομα που ακολουθούν διατροφή φτωχή σε κρέας (π.χ χορτοφάγοι) καθώς και σε ορισμένες ομάδες του πληθυσμού που ακολουθούν στερητικές δίαιτες (π.χ. έφηβοι) ή έχουν μειωμένη όρεξη (ηλικιωμένοι)
2.  Ελαττωμένη απορρόφηση :
α. Αγλωρυδρία δηλ. μειωμένη παραγωγή γαστρικού οξέος (π.χ. μετά από γαστρεκτομή)
β. Στεατόρροια (π.χ. κοιλιοκάκη, χειρουργική αφαίρεση μεγάλου τμήματος λεπτού εντέρου) 
γ. Γενετικοί παράγοντες
3.  Αιμορραγία: Κυρίως η χρόνια, από διάφορα  μέρη του σώματος όπως π.χ από το πεπτικό σύστημα (έλκος στομάχου, διαφραγματοκήλη, κακοήθειες) και από το ουροποιογεννητικό (αιματοουρία, μητροραγία)
4.  Αυξημένες ανάγκες:
α. Νηπιακή ηλικία
β. Εφηβεία
γ. Εγκυμοσύνη
δ. Γαλουχία
ε. Έμμηνος ρύση


Συμπτώματα Σιδηροπενικής Αναιμίας
Τα άτομα που πάσχουν από σιδηροπενική αναιμία μπορεί να παρουσιάζουν ήπια συμπτώματα ή να είναι ασυμπτωματικά και αυτό εξαρτάται από την διάρκεια και την βαρύτητα της έλλειψης σιδήρου. Όσο ο βαθμός της αναιμίας μεγαλώνει, οι ασθενείς παρουσιάζουν εύκολη κόπωση, αδυναμία άσκησης ή εκτέλεση βαριάς εργασίας, ταχυκαρδία ή υπνηλία. Το 50% των ασθενών με μέτρια έως βαριά σιδηροπενία παρουσιάζουν παγοφαγία (επιθυμία κατανάλωσης πάγου). Σε βαριά σιδηροπενία οι ασθενείς παρουσιάζουν διαταραχές κενώσεων, δυσκαταποσία και αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις.
Τα συχνότερα κλινικά ευρήματα σιδηροπενικής αναιμίας είναι:
1.  Ωχρότητα του δέρματος
2.  Ταχυκαρδία
3.  Γωνιακή χειλίτιδα
4.  Γλωσσίτιδα
5.  Κοιλονυχία
6.  Σπληνομεγαλία (σε βαριές περιπτώσεις)

Διατροφική παρέμβαση
Εκτός από την χορήγηση σκευασμάτων σιδήρου για την θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας σημαντική είναι και η αυξημένη πρόσληψη σιδήρου από τις τροφές, που άλλωστε πρέπει να συνεχιστεί και μετά το τέλος της φαρμακευτικής θεραπείας. Τροφές πλούσιες σε σίδηρο είναι το κόκκινο κρέας, ο κρόκος του αυγού, τα όσπρια, οι ξηροί καρποί, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα θαλασσινά κ.α.
Για να αυξηθεί η απορρόφηση του σιδήρου που προσλαμβάνεται από τις τροφές συστήνονται τα ακόλουθα:
1.  Να καταναλώνονται τροφές με αιμικό σίδηρο δηλάδη το κρέας τα πουλερικά, τα ψάρια
2.  Να αποφεύγεται η κατανάλωση καφέ ή τσάι μαζί με το γεύμα και για τουλάχιστον 1 ώρα μετά από συτό.
3.  Να καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C μαζί με τα γεύματα που περιέχουν σίδηρο
4.  Τα συμπληρώματα ασβεστίου ή η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε ασβέστιο πρέπει να χορηγούνται μακριά από τα γεύματα που περιέχουν σίδηρο



Πηγή: Διατροφική αξιολόγηση, Γιάννης Μανιός
Ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδη


Της Καρασαββίδου Σοφίας 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου